இந்திய விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றில் 1857-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற சிப்பாய் புரட்சியே ‘முதல் இந்தியச் சுதந்திரப் போர்’ என்று பரவலாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. ஆனால், அதற்குச் சரியாக 51 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, 1806-ஆம் ஆண்டு ஜூலை 10 அன்று தமிழ்நாட்டின் வேலூர் கோட்டையில் (Vellore Fort) பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் ஆதிக்கத்திற்கு எதிராக இந்தியச் சிப்பாய்கள் மாபெரும் ஆயுதப் புரட்சியை நடத்தினர். பாளையக்காரர் போர்களின் தொடர்ச்சியாகவும், பிரிட்டிஷ் இராணுவத்தின் கலாச்சாரத் திணிப்புக்கு எதிரான எதிர்வினையாகவும் வெடித்த வேலூர் சிப்பாய் கலகம் (Vellore Mutiny of 1806), தென்னிந்திய மண்ணில் காலனித்துவ ஆட்சியை நிலைகுலையச் செய்த வரலாற்றுத் திருப்புமுனையாகும்.
1. 1806 வேலூர் புரட்சியின் அரசியல் மற்றும் வரலாற்றுப் பின்னணி
1799-ஆம் ஆண்டு நான்காம் ஆங்கிலேய-மைசூர் போரில் திப்பு சுல்தான் வீரமரணம் அடைந்த பிறகு, அவரது பன்னிரண்டு மகன்களும் குடும்பத்தினரும் பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனியால் வேலூர் கோட்டையில் சிறை வைக்கப்பட்டனர். அதே காலகட்டத்தில், தமிழகத்தில் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன், தீரன் சின்னமலை மற்றும் 1801-இல் மருது சகோதரர்கள் நடத்திய தென்னிந்தியப் புரட்சி ஆகியவை ஆங்கிலேயர்களால் ஒடுக்கப்பட்டிருந்தன.
பாளையக்காரர்களின் படைகளில் பணியாற்றிய பல போர்வீரர்கள், தங்களின் வாழ்வாதாரத்திற்காகப் பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் மெட்ராஸ் படைப்பிரிவில் (Madras Native Infantry) சிப்பாய்களாகச் சேர்ந்திருந்தனர். அவர்களின் மனதில் ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிரான கோபமும், சுதேச ஆட்சியை மீண்டும் நிலைநாட்ட வேண்டும் என்ற உணர்வும் கனன்று கொண்டிருந்தது. வேலூர் கோட்டையில் சுமார் 1,500 இந்தியச் சிப்பாய்களும், 370 ஆங்கிலேயப் படைவீரர்களும் நிறுத்தப்பட்டிருந்தனர்.
2. புதிய இராணுவச் சீருடை விதிகளும் அக்னியூ தலைப்பாகையும்
வேலூர் புரட்சி வெடிப்பதற்கான உடனடிக் காரணமாக அமைந்தது, 1805 நவம்பரில் மெட்ராஸ் படைத்தளபதி சர் ஜான் கிரடாக் (Sir John Cradock) மற்றும் துணை அட்ஜுடண்ட் ஜெனரல் பி.ஏ. அக்னியூ (P. A. Agnew) ஆகியோர் அறிமுகப்படுத்திய புதிய இராணுவச் சீருடை விதிகளாகும் (Military Dress Code Regulations).
சிப்பாய்களின் மத உணர்வுகள் மீதான தாக்குதல்
புதிய விதிகளின்படி, இந்துச் சிப்பாய்கள் நெற்றியில் திருநீறு, நாமம் போன்ற சமயச் சின்னங்களை அணியக் கூடாது என்றும், காதில் கடுக்கன் அணியக் கூடாது என்றும் தடை விதிக்கப்பட்டது. முஸ்லிம் சிப்பாய்கள் தங்கள் தாடியை மழித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்றும், மீசையை ஒரே அளவில் கத்தரிக்க வேண்டும் என்றும் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டனர். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, சிப்பாய்கள் பாரம்பரியத் தலைப்பாகைக்குப் பதிலாக, விலங்குத் தோலால் செய்யப்பட்ட சின்னம் (Cockade) பொருத்தப்பட்ட ‘அக்னியூ தலைப்பாகை’ (Agnew's Turban) எனப்படும் ஐரோப்பியத் தொப்பியை அணிய வேண்டும் என ஆணையிடப்பட்டது. பன்றித் தோலும் மாட்டுத் தோலும் அதில் பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பதாகக் கருதிய இந்து மற்றும் முஸ்லிம் சிப்பாய்கள், தங்களைக் கிறிஸ்தவ மதத்திற்கு மாற்ற ஆங்கிலேயர்கள் செய்யும் சதி என இதை உறுதியாக எதிர்த்தனர்.
1806 மே மாதம் வேலூர் கோட்டையில் 2-வது பட்டாலியனைச் சேர்ந்த 21 சிப்பாய்கள் புதிய தலைப்பாகையை அணிய மறுத்தனர். அவர்களைச் சென்னை புனித ஜார்ஜ் கோட்டைக்குக் கொண்டு சென்று இராணுவ நீதிமன்றத்தில் விசாரித்த ஆங்கிலேய அதிகாரிகள், இரு சிப்பாய்களுக்குத் தலா 900 கசையடிகள் வழங்கிப் பணியிலிருந்து நீக்கினர். இந்தக் கொடூரத் தண்டனை சிப்பாய்களிடையே புரட்சித் தீயைப் பற்றவைத்தது.
3. 1806 ஜூலை 10: நள்ளிரவில் வெடித்த வேலூர் கோட்டைப் புரட்சி
திப்பு சுல்தானின் மகள் நூர்-உன்-நிசா பேகத்தின் திருமணம் 1806 ஜூலை 9 அன்று இரவு வேலூர் கோட்டைக்குள் நடைபெற்றது. திருமணக் கொண்டாட்டத்தைப் பயன்படுத்திப் புரட்சியைத் தொடங்க இந்தியச் சிப்பாய்கள் இரகசியமாகத் திட்டமிட்டனர். ஜூலை 10 அன்று அதிகாலை 2:00 மணியளவில், 1-வது மற்றும் 2-வது மெட்ராஸ் படைப்பிரிவுகளைச் சேர்ந்த இந்தியச் சிப்பாய்கள் கோட்டையைக் கைப்பற்றும் தாக்குதலைத் தொடங்கினர்.
புரட்சியாளர்கள் முதலில் ஆங்கிலேயக் காவலர்களையும், கோட்டைத் தளபதியான கர்னல் ஃபேன்கோர்ட் (Colonel St. John Fancourt) மற்றும் கர்னல் மெக்காரஸ் ஆகியோரையும் சுட்டுக் கொன்றனர். ஐரோப்பியப் படைவீரர்களின் குடியிருப்புகளைச் சுற்றி வளைத்துத் தாக்கினர். விடிவதற்குள் வேலூர் கோட்டை முழுமையாக இந்தியச் சிப்பாய்களின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்தது. கோட்டைக் கொடிமரத்தில் பறந்த பிரிட்டிஷ் யூனியன் ஜாக் கொடியை இறக்கிய புரட்சியாளர்கள், மைசூர் சுல்தானின் புலிக்கொடியை ஏற்றி, திப்பு சுல்தானின் இரண்டாவது மகன் பத்தே ஹைதரை (Fateh Hyder) மன்னராகப் பிரகடனப்படுத்தினர்.
4. கர்னல் கில்லஸ்பியின் தாக்குதலும் புரட்சி ஒடுக்கப்பட்ட விதமும்
கோட்டைக்குள் நடந்த தாக்குதலின்போது, கோட்டைக்கு வெளியே பணியிலிருந்த மேஜர் கூட்ஸ் (Major Coote) என்பவர் தப்பித்து, 14 மைல் தொலைவில் உள்ள ஆற்காடு (Arcot) இராணுவத் தளத்திற்குக் குதிரையில் விரைந்து சென்று கர்னல் ரோலோ கில்லஸ்பியிடம் (Colonel Rollo Gillespie) தகவல் தெரிவித்தார். காலை 9:00 மணியளவில் 19-வது டிராகூன் குதிரைப்படையுடனும், ‘கேலப்பிங் கன்ஸ்’ (Galloping Guns) எனப்படும் விரைவுப் பீரங்கிகளுடனும் கில்லஸ்பி வேலூர் கோட்டையை அடைந்தார்.
பீரங்கி குண்டுகளால் கோட்டையின் பிரதான வாயிற் கதவுகளைத் தகர்த்த ஆங்கிலேயப் படைகள் உள்ளே புகுந்து ஈவிரக்கமற்ற தாக்குதலை நடத்தின. வெறும் 15 நிமிடங்களில் கோட்டை மீண்டும் ஆங்கிலேயர் வசமானது. தப்பி ஓட முயன்ற சுமார் 350 முதல் 800 இந்தியச் சிப்பாய்கள் கோட்டை வளாகத்திலேயே சுட்டும் கத்தியால் குத்தியும் கொல்லப்பட்டனர். மேலும், பிடிபட்ட சிப்பாய்களில் 6 பேர் பீரங்கி வாயில் கட்டி சுட்டுக்கொல்லப்பட்டனர் (இதே முறைதான் 66 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு 1872 குக்கா இயக்கப் படுகொலையிலும் பின்பற்றப்பட்டது); 5 பேர் துப்பாக்கியால் சுடப்பட்டனர்; 8 பேர் தூக்கிலிடப்பட்டனர்.
5. புரட்சியின் அரசியல் விளைவுகளும் நிர்வாக மாற்றங்களும்
வேலூர் புரட்சி பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் தலைமைக்குப் பெரும் அதிர்ச்சியை அளித்தது. இதன் விளைவாகப் பின்வரும் முக்கிய நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டன:
- சர்ச்சைக்குரிய புதிய சீருடை விதிகளும் ‘அக்னியூ தலைப்பாகை’ உத்தரவும் உடனடியாக ரத்து செய்யப்பட்டன.
- மெட்ராஸ் மாகாண ஆளுநர் வில்லியம் பெண்டிங் பிரபு (Lord William Bentinck) மற்றும் படைத்தளபதி சர் ஜான் கிரடாக் ஆகிய இருவரும் பணி நீக்கம் செய்யப்பட்டு இங்கிலாந்திற்குத் திருப்பி அழைக்கப்பட்டனர்.
- திப்பு சுல்தானின் மகன்களும் குடும்பத்தினரும் வேலூர் கோட்டையிலிருந்து வங்காளத்தின் கல்கத்தாவிற்கு (கொல்கத்தா) நாடு கடத்தப்பட்டனர்.
6. 1857 புரட்சிக்கு வழிகாட்டிய வேலூர் எழுச்சி
1857-ஆம் ஆண்டு வட இந்தியாவில் மீரட் மற்றும் டெல்லியில் வெடித்த சிப்பாய் புரட்சிக்கு 51 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, மத வேறுபாடுகளைக் கடந்து இந்து மற்றும் முஸ்லிம் சிப்பாய்கள் ஒன்றிணைந்து காலனித்துவ ஆட்சியை எதிர்க்க முடியும் என்பதை வேலூர் சிப்பாய் கலகம் நிரூபித்தது. மருது சகோதரர்களின் ஜம்புத்தீவுப் பிரகடனத்தின் தொடர்ச்சியாகத் தமிழக மண்ணில் நிகழ்ந்த இந்த ஆயுதப் புரட்சி, இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தின் உண்மையான தொடக்கப் புள்ளிகளில் ஒன்றாக வரலாற்றில் போற்றப்படுகிறது.