இந்திய விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றில் காந்தியடிகள் ஒத்துழையாமை இயக்கத்தைத் தொடங்குவதற்கு அறுபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, அந்நியப் பொருட்களைப் புறக்கணித்து சுதேசி வாழ்வியலை நடைமுறைப்படுத்திய முன்னோடி இயக்கம் பஞ்சாபின் குக்கா இயக்கம் (Kuka Movement) அல்லது நாம்தாரி இயக்கம் (Namdhari Movement) ஆகும். 1872-ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் பஞ்சாபில் உள்ள மாலேர்கோட்லா (Malerkotla) நகரில் இந்த இயக்கத்தைச் சேர்ந்த 66 சீக்கியப் போராளிகள் பிரிட்டிஷ் காலனித்துவ அதிகாரிகளால் எந்தவொரு நீதிமன்ற விசாரணையுமின்றி பீரங்கி வாயில் கட்டி சுட்டுக்கொல்லப்பட்டனர். காலனித்துவ ஆட்சியின் கொடூரமான அடக்குமுறைக்கு சாட்சியாக விளங்கும் இந்தப் படுகொலை, இந்திய சுதந்திரப் போராட்ட வரலாற்றின் மிக முக்கியமான ஆனால் பரவலாக அறியப்படாத அத்தியாயங்களில் ஒன்றாகும்.
1. குக்கா (நாம்தாரி) இயக்கத்தின் தோற்றமும் பின்னணியும்
1849-ஆம் ஆண்டு இரண்டாம் ஆங்கிலேய-சீக்கியப் போருக்குப் பிறகு பஞ்சாப் மாகாணம் பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் நேரடி ஆதிக்கத்தின் கீழ் வந்தது. சீக்கியப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர், சீக்கிய சமுதாயத்தில் நிலவிய மூடநம்பிக்கைகளை அகற்றி, சீக்கிய மதத்தின் தூய்மையை மீட்டெடுக்கும் நோக்கத்துடன் பாபா பாலக் சிங் (Baba Balak Singh) என்பவரால் நாம்தாரி இயக்கம் தொடங்கப்பட்டது. இறைவனின் நாமத்தை இடைவிடாது உச்சரிப்பவர்கள் என்ற பொருளில் இவர்கள் ‘நாம்தாரிகள்’ என அழைக்கப்பட்டனர். வழிபாட்டின்போது உணர்ச்சிப் பெருக்கில் உரத்த குரலில் (‘குக்’ எனும் ஒலியுடன்) இறைவனைப் போற்றியதால் இவர்கள் ‘குக்காக்கள்’ (Kukas) என்றும் அழைக்கப்பட்டனர்.
2. சத்குரு ராம் சிங்கும் சுதேசி ஒத்துழையாமை கொள்கையும்
பாபா பாலக் சிங்கிற்குப் பிறகு, 1857-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 12 அன்று பைசாகி திருநாளில் பாபா ராம் சிங் (Guru Ram Singh) நாம்தாரி இயக்கத்தின் தலைமையை ஏற்றார். லூதியானா அருகே உள்ள பைனி சாகிப் (Bhaini Sahib) கிராமத்தைத் தலைமையிடமாகக் கொண்டு அவர் இயக்கத்தை விரிவுபடுத்தினார். சமயச் சீர்திருத்த இயக்கமாகத் தொடங்கிய குக்கா இயக்கம், விரைவிலேயே பிரிட்டிஷ் காலனித்துவ ஆட்சிக்கு எதிரான அரசியல் மற்றும் சமூக விடுதலை இயக்கமாக உருவெடுத்தது.
சமூகச் சீர்திருத்தங்களும் பிரிட்டிஷ் புறக்கணிப்பும்
குரு ராம் சிங் சாதி வேறுபாடுகளை முற்றிலும் நிராகரித்தார். பெண் சிசுக்கொலை, குழந்தைத் திருமணம், வரதட்சணைக் கொடுமை ஆகியவற்றைத் தடை செய்ததோடு, விதவை மறுமணத்தையும் ஆதரித்தார். அரசியல் ரீதியாக, பிரிட்டிஷ் அரசின் நீதிமன்றங்கள், அஞ்சல் துறை, ரயில் சேவைகள், ஆங்கிலப் பள்ளிகள் மற்றும் பிரிட்டிஷ் ஆலைத் துணிகளைப் புறக்கணிக்குமாறு தமது சீடர்களுக்கு ஆணையிட்டார். நாம்தாரிகள் தங்களுக்குள் தனி அஞ்சல் முறையை உருவாக்கிக் கொண்டனர்; கையால் நெய்யப்பட்ட தூய வெள்ளை கதர் ஆடைகளையே அணிந்தனர். பிற்காலத்தில் தமிழகத்தில் கப்பலோட்டிய தமிழன் வ.உ.சிதம்பரனார் முன்னெடுத்த சுதேசி இயக்கத்திற்கும், காந்தியடிகளின் ஒத்துழையாமை இயக்கத்திற்கும் குரு ராம் சிங்கின் இந்தக் கொள்கைகள் முன்னோடியாகத் திகழ்ந்தன.
3. 1872 மாலேர்கோட்லா சம்பவத்தின் வரலாற்றுப் பின்னணி
1870-களின் தொடக்கத்தில் பஞ்சாபில் குக்கா இயக்கத்தின் செல்வாக்கு வேகமாகப் பரவியது பிரிட்டிஷ் நிர்வாகத்திற்குப் பெரும் அச்சத்தை ஏற்படுத்தியது. குறிப்பாக, பசு வதைக் கூடங்களைத் திறப்பதற்கு பிரிட்டிஷ் அரசு அனுமதி அளித்தது சீக்கியர்களிடையே கடும் கொந்தளிப்பை உண்டாக்கியது. அமிர்itsar மற்றும் ராய்கோட் பகுதிகளில் நடந்த மோதல்களைத் தொடர்ந்து பதற்றம் அதிகரித்தது.
1872 ஜனவரி மாதத்தில் பைனி சாகிப்பில் நடைபெற்ற மகி (Maghi) திருவிழாவின்போது, ஹீரா சிங் மற்றும் லெஹ்னா சிங் தலைமையிலான சுமார் 150 குக்கா வீரர்கள் மாலேர்கோட்லா சமஸ்தானத்தின் மீது தாக்குதல் நடத்தத் திட்டமிட்டனர். குரு ராம் சிங் வன்முறையைத் தவிர்க்குமாறு அவர்களைத் தடுக்க முயன்றபோதிலும், உணர்ச்சிவசப்பட்ட அந்தக் குழுவினர் 1872 ஜனவரி 14 அன்று மாலோத் கோட்டையையும், ஜனவரி 15 அன்று மாலேர்கோட்லா அரண்மனையையும் தாக்கினர். ஆயுதங்களைக் கைப்பற்றுவதே அவர்களின் நோக்கமாக இருந்தது. இந்த மோதலில் இரு தரப்பிலும் உயிரிழப்புகள் ஏற்பட்டன; இறுதியில் காயமடைந்த 68 குக்கா வீரர்கள் பாட்டியாலா சமஸ்தானப் படைகளின் உதவியுடன் கைது செய்யப்பட்டு பிரிட்டிஷ் அதிகாரிகளிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டனர்.
4. ஜனவரி 1872 பீரங்கிப் படுகொலை: நடந்தது என்ன?
மாலேர்கோட்லாவில் குக்கா வீரர்கள் கைது செய்யப்பட்ட செய்தி கிடைத்ததும், லூதியானாவின் பிரிட்டிஷ் துணை ஆணையரான எல். கௌவான் (L. Cowan) உடனடியாக மாலேர்கோட்லாவிற்கு விரைந்தார். தனது மேலதிகாரியான அம்பாலா கோட்ட ஆணையர் ஃபோர்சைத் (T. D. Forsyth) அவர்களின் முறையான உத்தரவுக்காகக் கூடக் காத்திருக்காமல், கைது செய்யப்பட்டவர்களுக்கு மரண தண்டனை விதிக்க கௌவான் முடிவு செய்தார். மக்களிடையே அச்சத்தை விதைக்க வேண்டும் என்ற நோக்கில், கைதிகளைப் பீரங்கி வாயில் கட்டி சுட்டுக் கொல்லும் (Blowing from a gun) கொடூர முறையை அவர் தேர்ந்தெடுத்தார்.
ஜனவரி 17 மற்றும் ஜனவரி 18 நிகழ்வுகள்
1872 ஜனவரி 17 அன்று மாலேர்கோட்லா மைதானத்தில் ஒன்பது பீரங்கிகள் வரிசையாக நிறுத்தப்பட்டன. சுதேச சமஸ்தானப் படைகள் மற்றும் பொதுமக்கள் முன்னிலையில், 49 குக்கா வீரர்கள் எவ்வித முறையான நீதிமன்ற விசாரணையுமின்றி பீரங்கி வாயில் கட்டப்பட்டு சுட்டுச் சிதறடிக்கப்பட்டனர். அந்தப் பட்டியலில் 12 வயதுச் சிறுவனான பிஷன் சிங் (Bishan Singh) என்பவனும் இருந்தான். அடுத்த நாள், ஜனவரி 18 அன்று அம்பாலா ஆணையர் ஃபோர்சைத் அங்கு வந்தார்; அவர் எஞ்சியிருந்த 16 குக்கா வீரர்களுக்கும் மரண தண்டனை விதித்து அன்றே பீரங்கியால் சுட்டுக் கொன்றார். மொத்தம் 66 குக்கா போராளிகள் இந்த இரண்டு நாட்களில் கொல்லப்பட்டனர்.
5. பிரிட்டிஷ் அதிகாரிகளும் சுதேச சமஸ்தானங்களின் பங்கும்
இந்தப் படுகொலையில் பிரிட்டிஷ் அதிகாரிகளான கௌவான் மற்றும் ஃபோர்சைத் ஆகியோருக்குப் பாட்டியாலா, ஜிந்த் மற்றும் நபா ஆகிய சுதேச சமஸ்தானங்கள் படை உதவியும் பீரங்கிகளும் வழங்கின. 1857 கிளர்ச்சியின் நினைவுகள் இன்னும் மறையாத நிலையில், பஞ்சாபில் மற்றொரு பெரும் கிளர்ச்சி வெடித்துவிடக் கூடாது என்பதற்காகவே இவ்வளவு கடுமையான நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டதாக கௌவான் வாதிட்டார். பிற்காலத்தில் 1919-இல் நிகழ்ந்த ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலையின் போது ஜெனரல் டயர் கூறிய அதே காலனித்துவ அடக்குமுறை வாதத்தைத்தான் 1872-இல் கௌவானும் முன்வைத்தார்.
ஆனால், சட்ட நடைமுறைகளைப் பின்பற்றாமல் 49 பேரைத் தன்னிச்சையாகக் கொன்றது பிரிட்டிஷ் இந்திய அரசின் கவர்னர் ஜெனரல் லார்ட் மேயோ (Lord Mayo) தலைமையிலான நிர்வாகத்திற்கு தர்மசங்கடத்தை ஏற்படுத்தியது. இதன் விளைவாக துணை ஆணையர் கௌவான் பதவியிலிருந்து நீக்கப்பட்டார்; ஆணையர் ஃபோர்சைத் பஞ்சாபிலிருந்து இடமாற்றம் செய்யப்பட்டார். இருப்பினும், குக்கா இயக்கத்தின் தலைவர் குரு ராம் சிங் 1818-ஆம் ஆண்டு வங்காள ஒழுங்குமுறைச் சட்டம் III-இன் கீழ் கைது செய்யப்பட்டு பர்மாவின் ரங்கூனுக்கு (தற்போதைய யாங்கூன்) நாடு கடத்தப்பட்டார்.
6. ஆவணப்படுத்தப்பட்ட உண்மைகளும் வரலாற்று விவாதங்களும்
மாலேர்கோட்லா நிகழ்வு குறித்து காலனித்துவ ஆவணங்களுக்கும் நாம்தாரி வரலாற்றுப் பதிவுகளுக்கும் இடையே சில முக்கிய வேறுபாடுகள் உள்ளன:
- ஆவணப்படுத்தப்பட்ட வரலாற்று உண்மைகள்: 1872 ஜனவரி 17 மற்றும் 18 ஆகிய தேதிகளில் 65 முதல் 66 குக்காக்கள் மாலேர்கோட்லாவில் பீரங்கியால் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டதும், குரு ராம் சிங் பர்மாவிற்கு நாடு கடத்தப்பட்டதும் பிரிட்டிஷ் நாடாளுமன்ற ஆவணங்கள் மற்றும் பஞ்சாப் அரசுக் குறிப்புகளில் தெளிவாகப் பதிவாகியுள்ளன.
- விவாதத்திற்குரிய வரலாற்றுக் கூறுகள்: பிரிட்டிஷ் ஆவணங்கள் மாலேர்கோட்லா தாக்குதலை மத மோதலாகச் சித்தரிக்க முயன்றன; ஆனால் இந்திய வரலாற்றாசிரியர்கள் இது பிரிட்டிஷ் காலனித்துவ ஆதிக்கத்திற்கு எதிரான திட்டமிட்ட அரசியல் எதிர்ப்பின் வெளிப்பாடு என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். மேலும், குரு ராம் சிங் 1885-இல் ரங்கூனில் காலமானதாக பிரிட்டிஷ் மருத்துவ ஆவணங்கள் கூறினாலும், நாம்தாரி மரபினர் அவர் நீண்ட காலம் உயிருடன் இருந்ததாக நம்பினர்.
1806 வேலூர் சிப்பாய் கலகம் முதல் இந்தியாவின் மறக்கப்பட்ட விடுதலைப் போராட்ட வீரர்கள் வரை காலனித்துவ ஆட்சிக்கு எதிராகப் போராடிய எண்ணற்ற தியாகிகளின் வரிசையில் மாலேர்கோட்லா குக்கா தியாகிகள் என்றும் நிலைத்து நிற்கின்றனர். சுதேசி சிந்தனையையும் அந்நியப் புறக்கணிப்பையும் இந்திய மண்ணில் விதைத்த அவர்களின் தியாகம், இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்திற்குப் புதிய பாதையை அமைத்துக் கொடுத்தது.